Άρθρο

Υποσχέσεις και πραγματικότητα. Σκέψεις για ένα Πειρατικό πρόγραμμα.

Χρόνια ολόκληρα ψηφίζουμε κόμματα που υπόσχονται «λαγούς με πετραχήλια» και δεν πράττουν τίποτα από αυτά που λένε.

Δεν θα πω ότι λένε ψέμματα. Θα είμαι καλόπιστος. Μάλλον θεωρούν πως η εξουσία θα τους δώσει την δυνατότητα να παραβούν ακόμα και τους νόμους της φύσης για να υλοποιήσουν αυτό που υποσχέθηκαν.

Οι πολιτικοί παρασύρονται εύκολα στο να κάνουν υποσχέσεις. Όταν μάλιστα αισθάνονται και την εξουσία να έρχεται, βγαίνουν εκτός ορίων της πραγματικότητας ακόμα περισσότερο.

Γιατί τα λέω αυτά; Γιατί αυτήν την εποχή ξεκινάμε στους Πειρατές την κατάρτιση ενός βασικού προγράμματος. Όχι γιατί περιμένουμε να κυβερνήσουμε, αλλά γιατί θέλουμε να κάνουμε προτάσεις που δίνουν το πραγματικό στίγμα των Πειρατών και που ελπίζουμε κόμματα που έχουν την εξουσία να αντιγράψουν.  Αν μάλιστα καταφέρουμε να περάσουμε στην βουλή οι ίδιοι το πρόγραμμά μας σε νομοσχέδια, ακόμα καλύτερα.

Χρειάζεται όμως προσοχή. Γνωρίζουμε ότι ο πολίτης, ο νέος, ο συνταξιούχος, ο εργαζόμενος, ο άνεργος… όλοι μας έχουμε απογοητευτεί από την πολιτική και τα κόμματα. Για αυτό το λόγο, η πρότασή μας δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να είναι «μία από τα ίδια». Κάθε πρόταση θα πρέπει να στέκει νομικά, συνταγματικά, οικονομικά. Θα πρέπει να είναι ηθική, πρακτική και να διορθώνει περισσότερα θέματα από όσα δημιουργεί.

Ένα παράδειγμα είναι η προστασία της πρώτης κατοικίας. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης και η κυβέρνηση σήμερα υπόσχονται την προστασία της «Λαϊκής πρώτης κατοικίας». Τι σημαίνει όμως αυτό; Θα δώσουμε προστασία σε κάποιον που δεν έχει πληρώσει ούτε μία δόση από ένα στεγαστικό δάνειο; Μήπως θα πρέπει να υπάρξουν λοιπόν σαφείς κανόνες που θα περιγραφούν σε 10 φράσεις και αυτές να γίνουν νόμος σύμφωνα με τον οποίο θα κρίνουν τα αρμόδια δικαστήρια;

Μερικά συγκεκριμένα μέτρα μπορεί να είναι:

  • Προστασία πλειστηριασμών/κατάσχεσης περιουσίας από αντισυνταγματικούς φόρους (π.χ. ΕΝΦΙΑ)
  • Ανάληψη ευθύνης για την διαφορά που προκύπτει από την ανατίμηση του Ελβετικού φράγκου από τις τράπεζες σύμφωνα με αποφάσεις πρωτόδικες και εφετείου.
  • Έλεγχος αγορασμένων, μέσω δανείων, κτισμάτων για καταλληλότητα και επιστροφή δανείου αν βρεθούν κατασκευαστικά ακατάλληλα.
  • Παράταση/Αναστολή και επιδότηση αποπληρωμής δανείου για ανέργους που δεν καθυστερούσαν δόσεις όσο είχαν εισόδημα.

Είναι παράλογο να προστατεύουμε αυτούς που εκμεταλλεύονται την κατάσταση για να μας φέρουν σε ακόμα πιο δύσκολη θέση.  Πρέπει όμως πρώτα να προστατέψουμε όσο το δυνατόν πληρέστερα και γρηγορότερα αυτούς που δεν φταίνε.

Το παραπάνω πιθανό νομοσχέδιο ανοίγει και άλλα θέματα. Τι γίνεται με την ταχύτητα των αποφάσεων στο δικαστήριο. Πως μπορούμε να βοηθήσουμε το δικαστικό σώμα να κάνει γρήγορα και υπεύθυνα την δουλειά του;  Χρειάζεται εκσυγχρονισμός των δικαστηρίων, προσωπικό, δικαστική αστυνομία;

Με την σειρά του αυτό ανοίγει άλλα θέματα. Πως πληρώνονται τα έργα που πρέπει να γίνουν για να μειωθεί το κόστος; Όπως σήμερα με το κράτος να χρωστάει για 1 και 2 έτη στους ιδιώτες με αποτέλεσμα αυτοί να υπερτιμολογούν ώστε να τα βγάλουν πέρα; Μήπως πρέπει να επιταχύνουμε τις πληρωμές ώστε να πέσει το κόστος; Μήπως πρέπει να υπάρχει ταυτόχρονα έλεγχος στην ποιότητα του έργου;

Η διοίκηση του κράτους δεν είναι απλή υπόθεση. Όταν θες μάλιστα να φτιάξεις ένα πραγματικά δίκαιο κράτος μέσα στο οποίο οι πολίτες θα αισθάνονται ότι η δουλειά τους, οι φόροι τους, οι κόποι τους γενικά, δεν πάνε χαμένοι, τότε πρέπει να είσαι έτοιμος να μπεις σε λεπτομέρειες πριν. Όχι με γενικές υποσχέσεις και μετά… βλέπουμε.

Έχετε όρεξη για να δουλέψουμε μαζί ένα τέτοιο πρόγραμμα; Τότε παρακολουθείτε το ημερολόγιό μας για τις ημέρες και ώρες συναντήσεων.

Απάντηση

Powered by: Wordpress
Αρέσει σε %d bloggers: